Planner love struggle

ช่วงนี้อินกับแพลนเนอร์อยู่ค่ะ มันเริ่มจากเราเป็นคนชอบจดอะไรในสมุดอยู่แล้ว ไม่ค่อยใช้calendarหรือreminderในมือถือ 

-

วันนึงเลื่อนไปเจอรูปแพลนเนอร์ในไอจี ตกแต่งสวยมากแบ่งส่วนการจดเป็นระเบียบ ก็เลยเริ่มฟอลดูไอจีแพลนเนอร์สวยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ก็เลยคิดว่าไม่ได้ละ เราต้องมีแพลยเนอร์มั่ง แล้วชีวิตชั้นจะมีระเบียบ (หรอวะ)

เราก็สั่ง 2016 agenda ของban.doมา สรุปว่าไม่ได้ใช้เลยจ้า ช่วงแรกเป็นเพราะมันสวยเกินไปไม่กล้าใช้ พอมาเริ่มจะจดก็รู้สึกใช้ไม่ถนัด เพราะเล่มหนาและเป็นแบบสันปกหนา ทำให้มันเปิดลงไปเลยไม่ได้ ต้องคอยเอามือจับ อีกอย่างคือมีช่องweeklyเยอะเกินไปซึ่งเราไม่ได้จดทุกวัน เลยไปถอยkikki.k plannerมาจ้าาาา แพงกว่าเดิม แต่คิดว่านี่แหละ ชั้นจะจัดหนักจัดเต็ม เพราะแพลนเนอร์สันห่วงมันปรับแต่งใส่insertเองได้ เปลี่ยนdarhboard dividerอะไรก็ว่าไป แต่สรุปเอามาใช้ก็ไม่ค่อยได้พกไปไหน เพราะมันหนาและหนักเกินไปในการพกพา (ไซส์medium) แล้วประสบปัญหากับการเขียนอีกแล้วคือ เวลาเขียนหน้าซ้ายมือมันติดสันห่วงจ้า (เขาคงทำห่วงมาใหญ่ๆสำหรับคนอื่นเข้าใส่insertเยอะไง) แล้วถ้าจะให้ถอดกระดาษออกมาเขียนทุกครั้งก็ขี้เกียจ (เรื่องมากไปอี๊ก) โอเค เราก็วางไว้ใช้บางอารมณ์ที่บ้าน แล้วก็เปลี่ยนจ้ะ ทำเองเลยคราวนี้ ใช้สมุดมูจิมาห่อกระดาษกลิตเตอร์ตกแต่ง วาดตารางเองเลย แล้วใช้เป็นbullet journalแทน เราว่าดีขึ้นเยอะเลย ไม่หนักแล้วก็ไม่ต้องมาเขียนตามช่องที่กำหนดไว้ 

-

ตอนนี้รู้แล้วว่าตัวเองเป็นคนมีปัญหากับสันของสมุดตลอดๆ ปีหน้าว่าจะไปถอยtravelers notebookมาใช้ (เก็บตังก่อน มันแพ๊ง) ตอนนี้กำลังลังเลว่าจะเอาไซส์regularหรือpassportดี ไว้ได้มา(อาจจะ)มารีวิวใหม่

ps. สรุป struggleจริงๆก็คือสมุดและของตกแต่งมันแพงนี่แหละค่ะ5555